|
|
|
|||
|
Klub Europejski |
|
|||||||||||||||
|
Klub Europejski istnieje w naszej szkole od października 2002 r. W marcu 2003 r. został ogłoszony konkurs na jego nazwę. Podczas głosowania, z wielu propozycji, wybrano "Europka". Klub Europejski zorganizował już kilkanaście debat. Między innymi na temat:
Unia Europejska
Główne cele Unii Europejskiej to przede wszystkim utrzymywanie więzi politycznych oraz gospodarczych, prowadzenie uzgodnionej polityki zagranicznej i współpraca w zakresie bezpieczeństwa i prawa. Zadania te podzielono na trzy tzw. filary Unii:
CZŁONKOWIE Do pierwszych sześciu państw (tj. Belgii, Francji, Holandii, Luksemburga, RFN-u i Włoch) skupionych w 1951 roku w EWWS i kolejnych Wspólnotach stopniowo dołączały nowe: w 1973 roku Wielka Brytania, Irlandia i Dania; w 1981 Grecja; w 1986 Portugalia i Hiszpania; w 1995 Austria, Finlandia i Szwecja. Członkowie Unii Europejskiej w porządku alfabetycznym (w nawiasie rok wstąpienia do Unii): Austria (1995) Belgia (1951) Dania (1973) Finlandia (1995) Francja (1951) Grecja (1981) Hiszpania (1986) Holandia (1951) Irlandia (1973) Luksemburg (1951) Niemcy (1951) Portugalia (1986) Szwecja (1995) Wielka Brytania (1973) Włochy (1951) HISTORIA Idea zjednoczonej Europy pojawiała się od wieków w koncepcjach polityków i filozofów, lecz dopiero po II wojnie światowej zaistniały wśród państw europejskich tendencje integracyjne, mające szanse na urzeczywistnienie. W zjednoczeniu Europy upatrywano sposobu na odbudowę i modernizację zniszczonej gospodarki, na niedopuszczenie do powstania kolejnych kataklizmów wojennych oraz na umocnienie więzi gospodarczych i kulturalnych między narodami państw zachodnich. W 1946 r. Winston Churchill wygłosił w Zurychu przemówienie, w którym zaproponował utworzenie Stanów Zjednoczonych Europy w oparciu o silne więzi między Francją i Niemcami, miało to zapobiegać odradzaniu się nacjonalizmów i ochraniać Europę Zachodnią przed zagrożeniem komunistycznym ze strony Związku Radzieckiego. 5 VI 1947 r. ogłoszono amerykański plan pomocy dla odbudowywanej Europy plan Marshalla. Potrzeba ustalenia sposobów wykorzystywania środków objętych planem spowodowała powołanie Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej, przekształconej następnie w Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. 9 maja 1950 r. minister spraw zagranicznych Francji Robert Schuman zaproponował utworzenie międzynarodowej kontroli nad dwiema strategicznymi gałęziami przemysłu, tj. górnictwem węgla oraz hutnictwem żelaza i stali (plan Schumana). W opinii Schumana kontrola, osiągana przez współpracę, powinna zapobiegać konfliktom zbrojnym między krajami przyjmującymi plan. Wkrótce (1951 r.) projekt ten urzeczywistniono-na mocy Traktatu paryskiego, do którego przystąpiło sześć państw: Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, RFN i Włochy, powstała Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWS). Tworzenie w następnych latach nowych Wspólnot zapoczątkowało proces jednoczenia się Europy zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. W 1957 roku powstała Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG), mająca na celu utworzenie wspólnego rynku, wprowadzenie unii celnej, wprowadzenie wspólnej polityki ekonomicznej. W tym samym roku powołano Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom), której celem było pokojowe wykorzystanie energii atomowej. W 1965 r. EWWS, Euratom i EWG podpisały traktat fuzyjny: Komisja i Rada Ministerstw EWG (od 1992 roku Rada Unii Europejskiej) stały się wspólnymi organami wszystkich trzech Wspólnot, zapoczątkowano istnienie Wspólnoty Europejskiej. Ważnym elementem rozwoju EWG był Jednolity akt europejski (1986 r.) przewidujący utworzenie do końca 1992 roku jednolitego rynku wewnętrznego Wspólnoty; w dokumencie tym zwrócono także uwagę na konieczność współpracy politycznej w zakresie bezpieczeństwa państw członkowskich. 7 lutego 1992 r. podpisano w Maastricht traktat powołujący do życia (z dniem 1 listopada 1993 roku) Unię Europejską, opartą na trzech tzw. filarach:
W lipcu tego samego roku Komisja Europejska opublikowała projekt Agendy 2000, w której przedstawiła zarys reformy Unii.
1 stycznia 1999 roku wprowadzono nową walutę obowiązującą w rozliczeniach bankowych, euro. KANDYDACI Proces integracji europejskiej jeszcze się nie zakończył. Do Unii Europejskiej chcą przystąpić kolejne państwa, w tym kraje dawnego bloku radzieckiego. W 1993 roku Rada Europejska podjęła decyzję o możliwości przystąpienia państw Europy Środkowej i Wschodniej do Unii Europejskiej po spełnieniu przez nie odpowiednich warunków politycznych i ekonomicznych. Niektóre państwa oczekujące na przyjęcie do Unii otrzymały status państw stowarzyszonych (Turcja, Polska, Czechy, Słowacja, Węgry, Rumunia i Bułgaria). Do członkostwa w Unii Europejskiej aspirują także Cypr, Malta, Słowenia, Estonia, Litwa i Łotwa (bardziej ograniczone porozumienia zawarto w 1994 roku z Rosją i Ukrainą). W 1996 roku powstał Komitet Integracji Europejskiej, a w 1998 rozpoczęto oficjalne negocjacje akcesyjne z państwami kandydującymi. Kandydaci do członkostwa w Unii Europejskiej (w porządku alfabetycznym):
POLSKA WOBEC UE Pierwsze stosunki dyplomatyczne ze Wspólnotą Europejską Polska nawiązała w 1988 roku. Po upadku socjalizmu w Europie Środkowowschodniej zapoczątkowano w Polsce gruntowne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne, wówczas pojawiła się koncepcja stowarzyszenia ze Wspólnotą. Rokowania rozpoczęły się w 1990 roku, a w roku następnym Polska podpisała Układ europejski o stowarzyszeniu. Potwierdzeniem polskich dążeń do uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej było złożenie w 1994 roku oficjalnego wniosku w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Podczas szczytu Unii Europejskiej w Luksemburgu (1997) zaliczono Polskę do grupy sześciu krajów, które zostały oficjalnie zaproszone do rokowań w sprawie przystąpienia do Unii. Proces negocjacji zakończy się podpisaniem traktatu akcesyjnego przez państwa członkowskie i Polskę. Po ratyfikacji traktatu przez sygnatariuszy Polska stanie się członkiem Unii Europejskiej. SIEDZIBA
STRUKTURA Instytucje i organy statutowe:
Prezydencja trwa 6 miesięcy i pełniona jest przez kolejne kraje członkowskie. Reprezentant państwa wypełniającego prezydencję przewodniczy radom (Radzie Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej), organizuje ich pracę, ustala dzienny porządek obrad, reprezentuje rady wobec innych instytucji wspólnotowych, a także na zewnątrz. Rada Europejska Rada Europejska, tworzona przez szefów państw i rządów krajów członkowskich, wyznacza główne kierunki polityki Unii Europejskiej. Posiedzenia odbywają się dwa lub trzy razy w roku w państwie kończącym wypełnianie prezydencji. Rada Europejska nie jest organem Unii Europejskiej - nie podlega kontroli ze strony Parlamentu Europejskiego, Trybunału Sprawiedliwości czy innej instytucji wspólnotowej. Dlatego jej postanowienia mają jedynie znaczenie polityczne. Parlament Europejski
Radę Unii Europejskiej tworzą przedstawiciele rządów państw członkowskich i jest ona głównym organem decyzyjnym; zatwierdza akty prawne na podstawie propozycji przedkładanych przez Komisję Europejską. Komisja Unii Europejskiej Komisja Unii Europejskiej jest organem wykonawczym tworzonym przez dwudziestu członków (komisarzy), którzy są wybierani na okres 5 lat. Do jej zadań należy kontrolowanie realizacji postanowień traktatów, a także wydawanie rozporządzeń i dyrektyw. Trybunał Sprawiedliwości Trybunał Sprawiedliwości jest najwyższym organem sądowym Unii Europejskiej; składa się z piętnastu sędziów (każde państwo członkowskie ma jednego przedstawiciela), jednego sędziego dodatkowego i dziewięciu rzeczników generalnych. Trybunał rozstrzyga spory między państwami członkowskimi oraz zapewnia przestrzeganie prawa przy interpretacji i realizacji postanowień traktatów. Jego kadencja trwa 6 lat. Trybunał Obrachunkowy (Rewidentów - Księgowych) Trybunał Obrachunkowy składa się z piętnastu członków (rewidentów), którzy są mianowani przez Radę Unii Europejskiej. Jest to organ kontroli finansowej. Podczas swojej 6-letniej kadencji kontroluje legalność przychodów i wydatków wszystkich instytucji Unii Europejskiej. Organy pomocnicze:
SYMBOLE Hymn Unii Europejskiej Hymnem Unii Europejskiej jest "Oda do radości" z IX Symfonii Ludwiga van Beethovena. Autorem słów "Ody do radości"" jest niemiecki poeta romantyczny Friedrich Schiller. Flaga Unii Europejskiej
Paszport Unii Europejskiej W latach 1981-1982 państwa członkowskie uzgodniły jednolity wzór paszportu europejskiego. Jego charakterystycznymi cechami są:
Dzień Europy (9 maja) Za punkt wyjścia długiego procesu integracji gospodarczej i politycznej, który doprowadził do utworzenia Unii Europejskiej, uważa się "deklarację Schumana"" z 9 maja 1950 roku. Robert Schuman wezwał Francję, Niemcy oraz inne kraje europejskie do ustanowienia międzynarodowej organizacji kontrolującej dwie główne dziedziny przemysłu - górnictwo węgla i hutnictwo stali. W 1985 r. przywódcy państw członkowskich Unii Europejskiej zdecydowali się ustanowić 9 maja Dniem Europy. Dzień Europy jest symbolem nadrzędnych wartości, jakimi kierowali się pionierzy Unii Europejskiej: demokracji, pokoju i solidarności. TRAKTATY ZAŁOŻYCIELSKIE Dzisiejsza Unia Europejska jest rezultatem długiego procesu integracji gospodarczej i politycznej państw europejskich. Do podstawowego dorobku prawnego Unii zalicza się:
|
|||||||||||||||||
|
|
